آرمیک ؛ نابغه ای بی تکرار

آرمیک دشچی ، نوازنده ایرانی ارمنی می باشد که در تبریز به دنیا آمد .
نام آرمیک برای همه نوازندگان گیتار و بسیاری از مردم آشناست چه آن زمان که نوای گیتار او روح بخش و غنای آثار خوانندگانی چون شهیار قنبری ، ابی ، گوگوش و داریوش بود و چه زمانی که همه دنیا او را به عنوان گیتاریستی مطرح با سبکی مخصوص به خود او شناختند. آثار او بارها در صدر برترین‌ها قرار گرفته و جزو پرفروشترین‌ها نیز بحساب می‌آید.

سبک نوازندگی آرمیک تلفیقی از موسیقی فلامنکو ، جز و حتی موسیقی ایرانی است که البته فلامنکو در آن بیشتر نمایان است و به همین دلیل به آن نئو فلامنکو نیز گفته می شود اما با تکنیک های  نوازندگی شخصی آرمیک که فضا و لحجه خواصی را ارائه می دهد که منحصر به فرد است .

علاقه آرمیک به موسیقی از کودکی آغاز شد. در هفت سالگی او چنان شیفته یک گیتار گلاسیک شد که ساعت مچی خود را برای آن به گرو گذاشت. او این گیتار را در زیرزمین خانه مخفی می نمود جایی که پنهان از خانواده بتواند تمرین کند زمانی که مادرش از جریان مطلع شد او استعداد شگرفی در موسیقی نشان می‌داد، بنابراین خانواده اش تأمین مخارج او را به عهده گرفتند. او در حالی که مصمم به تکمیل نمودن آموزش رسمی خود در زمان تعیین شده بود، یک دوره آموزشی فشرده را طی دو سال گذراند.

در ۱۲ سالگی به آهنگسازی می‌پرداخت و سبک جاز را به صورت حرفه‌ای آغاز کرده برای حدود ۱۰ سال آن را ادامه داد. در طول این مدت او یکی دیگر از علایق خود یعنی فلامنکو را پرورش داد. علاقه مادم العمر آرمیک به گیتار فلامنکو در اولین دیدار او از اسپانیا آغاز شد. او اغلب برای همراهی و آموختن از موسیقیدان‌های مختلف سبک‌های کلاسیک و فلامنکو به اسپانیا سفر می‌کرد . او می گوید : «وقتی برای اولین بار یک گیتار فلامنکو را لمس کردم، دریافتم که این توانایی را دارم که بوسیله سازم حرف بزنم» .

با شروع کار تکنوازی  در سال ۱۹۹۴ او از پیشینه جاز و علاقه اش به فلامنکو برای ایجاد تغییراتی اساسی در پدیدآوردن سبک جدیدی از فلامنکو استفاده کرد .

در طول این سال‌ها او به عنوان یک موسیقیدان و نوازنده، تقدیر و تحسین بسیاری را برای احساسات عمیق و مهارت‌های موسیقایی خارق‌العاده اش کسب نموده‌است.

قطعات و اجراهای ارزشمند او محدوده کاملی از ملودی‌های محلی اسپانیایی را پوشش می‌دهد که در طی این سال‌های سازنده از تعادل ظریفی که بین سبک‌های فلامنکو و کلاسیک ایجاد کرده تا سبک لاتین و جازی که شنوندگان را امروزه در موسیقی او تحت تحت تأثیر قرار می‌دهد پیشرفت محسوسی داشته‌است.

حساسیت آرمیک در نوع و جنس صدای گیتار آنقدر اهمیت داشت که تمامی گیتار های او توسط سازنده مشهور اسپانیایی ، پدرو مالدونادو در شهر مالاگا اسپانیا ساخته و شخصی سازی می شود و به نام او می باشد .

قرار گرفتن آلبوم های او  در صدر فروش جهانی و همچنین استقبال گسترده علاقه مندان به گیتار از آلبوم ها و آثار این نوازنده نشان دهنده پذیرش سبک موسیقی او در سطح بین المللی و علاقمندان به موسیقی است .

تعداد آلبوم های آرمیک که به صورت بی کلام یا اینسترومنتال رکورد شده به 32 عدد می رسد .

همچنین آرمیک در تنظیم آهنگ سازی و نوازندگی قطعاتی بسیار خاره انگیز از خوانندگان خوب ایرا حضور داشته است >

قطعاتی همچون

( اگه یه روز ) از فرامرض اصلانی

( چشم من – مرا به خانه ام ببر – آهای مردم دنیا و دستای تو ) از داریوش اقبالی

( رازقی – معلم بد و خورشید خانم ) از ابراهیم حامدی ( ابی )

( لالا  لالا و قدغن ) از شهریار قنبری

و ….. شرکت داشته است که هر کدام از این قطعات دنیا ای از خاطرات خوب را برای ما به وجود آورده اند و تا ابد جاودان هستند .